Hitler dążył do usunięcia też Cyganów, jak tzw. podludzi (niem. Untermenschen), oraz też izolacji także wyniszczenia niemieckich homoseksualistów. Wszczął programy masowych mordów na osobach chorych psychicznie. Około 51 milionów Słowian zamieszkujących Europę Środkowo-Wschodnią planowano wyeliminować przez eksterminacje to znaczy przesiedlenia na wschód, w zasadzie na Syberię (zgodnie z w ten sposób zwanym Generalnym Planem Wschodnim (niem. Generalplan Ost). Zakładano też germanizację elementów określanych wskroś pseudonaukowe wytyczne niemieckiej teorii rasowej w charakterze "wartościowe rasowo".
Plan ten składał się z dwóch części, tzw. Mały Plan (niem. Kleine Planung), który przewidywał wymordowanie całej polskiej elity dodatkowo inteligencji – został w środku większości zwieńczony na terytorium Polski. Natomiast druga część, tzw. Duży Plan (niem. Grosse Planung), został zapoczątkowany wielką akcją przesiedleńczą na Zamojszczyźnie, atoli z racji sprzeciwu polskiego ruchu oporu, w toku powstania zamojskiego, nie został zakończony do końca – tym samym główne plany przesiedleńcze przesunięto na trudne dni powojenny. Istniały różne wersje Generalnego Planu Wschodniego, np. jedna z nich przewidywała realizację projektu autorstwa nazistowskiego architekta Huberta Grossa, który opracował plany zburzenia 95% powierzchni zabudowanej Warszawy również wybudowanie do wnętrza tym miejscu tzw. "Nowego niemieckiego miasta Warszawa" (niem. Die neue deutsche Stadt Warschau) i zaplątanie do niego Planu Pabsta – wewnątrz miejscu Zamku Królewskiego do wnętrza Warszawie zamierzano pobudować nazistowską Halę Ludową (niem. Volkshalle). Plany niemieckie odnośnie Warszawy (m.in. łupież dzieł sztuki plus zmęczenie materiału Zamku Królewskiego) Hitler zaaprobował w pojedynkę 4 października 1939 wewnątrz Berlinie[17].
Kolejnym elementem planu była zinstytucjonalizowana papier wartościowy rabunku dzieci (w jej ramach również papier wartościowy specjalna Heu-Aktion, w czasie której pochwycono dzieci oraz narybek podobnie z terytorium dzisiejszej Białorusi dodatkowo Ukrainy), faktycznie realizowana na wschodnich terytoriach okupowanych wobec różnych narodów, największe straty poniosła Polska. Trudne szacunki liczebne wywózek polskich dzieci, opracowane na podstawie ocalałych archiwów niemieckich plus zeznań funkcjonariuszy jednego z głównych wykonawców akcji rabunku dzieci, towarzystwa Lebensborn mówią o dziesiątkach tysięcy[18][19], zwłaszcza małych dzieci plus niemowląt. Historycy zajmujący się tym tematem, oceniają liczbę dzieci poddanych przymusowym przesiedleniom oraz germanizacji wewnątrz ramach programu rabunku dzieci na ok. 200 000[20][21][19]. Do innych zbrodni nazistowskich które aprobował Hitler, wypada zaliczyć też akcję mordowania ludzi z różnych względów uznanych na wskroś niemiecką eugenikę zbyt "bezwartościowych", przeprowadzaną wobec kryptonimem Akcja T4.