Hitler cierpliwie planował wszystkie wystąpienia publiczne stosując metody inżynierii społecznej – wychodził z założenia, że odpowiednia układ przemówień aspirującego do roli przywódcy narodu charyzmatycznego oratora jest kluczowa do osiągnięcia sukcesu politycznego, pozwoli ponieważ na kontrolowanie woli odbiorcy również ukierunkowanie jego emocji do wnętrza stronę bezkrytycznego uwielbienia lidera politycznego również partii. W celu osiągnięcia pożądanych efektów godzinami ćwiczył przedtem lustrem gestykulację plus mimikę, równolegle zlecając fotografom wykonywanie zdjęć na przestrzeni tych prób, które od tego czasu nieprzerwanie analizował wobec kątem prawidłowości zastosowanych póz. Większość oratorskich gestów przejął od czasu monachijskiego komika, Ferdla Weissa[1], natomiast inne triki aktorskie m.in. od chwili niemieckiego aktora Fritza Langa[1]. Przed każdym wystąpieniem w pojedynkę sprawdzał akustykę hal, natomiast swoich przemówień zwykle uczył się na pamięć.
Początkowo Hitler przybrał pozę szalonego oraz słabo kontrolującego emocje fanatycznego oratora, do wnętrza rzeczywistości przecież wszystkie występy uprzedni cierpliwie opracowane wskroś doradców, oraz "szaleństwo" prezentowane tłumom na pokaz. W późniejszym okresie, zwłaszcza po zdobyciu władzy, podobizna ten zmienił się – przemówienia nabrały gildia wystąpień natchnionego lidera religijnego, osłabła też znacznie polityczna treść poznawcza przekazu, który przemienił się niemalże do wnętrza filozoficzne rozważania bez merytorycznej zawartości. Pierwowzorem wystąpień politycznych Hitlera stała się opera Ryszarda Wagnera, Parsifal[1] – wewnątrz przeciwieństwie do Lenina, Hitler uważał, że muzyka nierozerwalnie wiąże się z polityką także w środku połączeniu z innymi elementami (np. naprzemienne postulowanie pomysłów zarówno radykalnych jako dodatkowo socjalistycznych) tworzy skuteczną uzbrojenie propagandową umożliwiającą pozyskanie poparcia mas społecznych. Strategia ta umożliwiła Hitlerowi przytomność niemieckiego społeczeństwa także uzyskanie niemalże całkowitego plus bezkrytycznego poparcia na rzecz planów ekspansji militarnej wewnątrz Europie także dyskryminacji mniejszości etnicznych, wynikającej ze zbrodniczych planów praktycznej realizacji nazistowskiej teorii rasowej.